Zdolności rozumienia

Zdolności rozumienia
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Zdolności rozumienia

Piaget utrzymywał, że te same relacje logiczne, do zrozumienia których dzieci stają się zdolne, biorąc pod uwagę świat fizyczny (prawa „grupowania”), są stosowane również wobec relacji społecznych: „Relacje społeczne zrównoważone w toku współpracy konstytuują w ten sposób »grupowanie« operacji dokładnie tak jak wszystkie operacje logiczne wyćwiczone przez jednostkę w świecie zewnętrznym”. Dlatego też podkreślał, że kooperacja jest idealną formą interakcji społecznej wspomagającej rozwój. Traktował kooperację jako formę paralelną wobec logiki, formę, dzięki której dzieci dyskutowałyby własne punkty widzenia, wzbudzając konflikt poznawczy. Taka dyskusja prowadziłaby do wystąpienia niezrównoważenia u jednostki i podjęcia przez nią prób mających na celu osiągnięcie logicznego rozwiązania swojego wewnętrznego konfliktu poznawczego, w konsekwencji doprowadzając do postępów w rozwoju poznawczym. Wygotski, próbując wyjaśnić mechanizmy przekształcania tego, co społeczne (zewnętrzne w stosunku do dziecka) w to, co związane z rozwojem indywidualnym jednostki, stwierdza, że własności procesów społecznych nie są w sposób prosty przenoszone na jednostkę. Utrzymuje, że przyjęcie przez jednostkę tego, co było praktykowane w interakcji społecznej, możliwe jest dzięki aktywnemu przekształceniu. Zarówno to, co było społeczne, jak i to, co było wewnętrzne, podlega procesowi dialektycznego przekształcania, aby stać się czymś jakościowo nowym. Zmiany dziecięcego rozumienia nie polegają na przyroście myśli lub zachowań społecznie wypraktykowanych, ale opierają się raczej na jakościowych przemianach działania społecznego, doprowadzając u dziecka do wzrostu jego zdolności rozumienia.

Pozostałe artykuły o szkole i edukacji: