Waga wspólnej pracy

Waga wspólnej pracy
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Waga wspólnej pracy

Pojęcie „strefy najbliższego rozwoju” (w której dzieci działają wspierane przez bardziej doświadczoną osobę i dokonują przekroczeń swoich własnych ograniczeń wynikających z indywidualnych umiejętności) to pojęcie, które Wygotski zaproponował dla uchwycenia społecznej, interakcyjnej natury rozwoju dziecka. Poprzez interakcję społeczną w strefie najbliższego rozwoju dzieci mogą uczestniczyć w rozwiązywaniu trudniejszych problemów niż te, które potrafią rozwiązywać same, a dzięki temu ćwiczą internalizowane umiejętności po to, by osiągać postęp w tym, co umieją zrobić samodzielnie. Zarówno Piaget, jak i Wygotski podkreślali szczególną wagę wzajemnego rozumienia się przez partnerów. Według Piageta partnerzy muszą posługiwać się tym samym językiem, posiadać wspólny system pojęć oraz zgadzać się na wymianę, aby móc badać oraz przystosowywać się do różnic pomiędzy swoimi opiniami. Podkreślanie przez Piageta tej wzajemnej i intelektualnej wymiany podaje w wątpliwość niektóre interpretacje jego poglądów na temat konfliktu poznawczego koncentrujące się bardziej na fakcie niezgodności (jako wskaźniku konfliktu poznawczego), lub nawet na sile niezgodności, niż na procesie rozwiązywania owych niezgodności. Piaget podkreślał wagę wspólnej pracy nad różnicami w opiniach poprzez dochodzenie do zrozumienia odmiennych punktów widzenia i logiczne porównywanie ich wartości. Według Wygotskiego należy założyć, że dziecko staje się zainteresowane uzyskaniem korzyści od eksperta (bardziej doświadczonego partnera), a partner-ekspert winien być ujmowany jako odpowiedzialny za takie przekształcenie dialogu, aby uwzględniał on strefę najbliższego rozwoju dziecka, dzięki czemu osiągane jest szersze zrozumienie prowadzące do rozwoju. Oba te podejścia podobne są w tym, że podkreślają wagę dopasowania pomiędzy partnerami związanymi wspólnym myśleniem.

Pozostałe artykuły o szkole i edukacji: