Samodzielna działalność dziecka

Samodzielna działalność dziecka
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Samodzielna działalność dziecka

Położenie przez Wygotskiego większego nacisku na społeczne środowisko rozwoju doprowadziło go do odmiennego poglądu na temat rozkładu w czasie efektów interakcji społecznej, dzięki której dzieci rodzą się jako istoty społeczne uczestniczące z innymi w początkach budowania swoich wyższych funkcji psychicznych. Pomoc dorosłych wspomaga dzieci we wczesnych latach ich życia w efektywnym komunikowaniu, planowaniu oraz celowym zapamiętywaniu. Pogląd Wygotskiego na ten temat szczególnie dobrze widoczny jest w jego rozważaniach na temat rozwoju wskazywania. Był on przekonany, że małe dzieci używają znaków (takich jak słowo lub gest), zanim rozpoznają ich pełne znaczenie, i że znaki te są przez dorosłych wypełniane znaczeniem. Na przykład gest nieokreślonego wyciągania przez niemowlę ręki ogólnie w kierunku jakiegoś przedmiotu jest interpretowany przez dorosłych jako wskazywanie przedmiotu, do którego gest się odnosi, i stopniowo nabiera takiego znaczenia również i dla dziecka. Tak więc w teorii Wygotskiego świat społeczny od początku życia wpływa na rozwój; samodzielna działalność pojawi się, gdy dzieci zinternalizują kulturowo upośrednione wyższe funkcje psychiczne, których wcześniej doświadczały jedynie przy pomocy innych. Jest to myśl kontrastująca z poglądem Piageta, zgodnie z którym poznawcze korzyści wynoszone z interakcji społecznej stają się oczywiste dopiero wraz ze zmniejszeniem egocentryzmu.

Pozostałe artykuły o szkole i edukacji: